Message

Bernadette, 30 August 2006
Morocco

Weekendje Dardara

Op velerlei verzoek is ‘ie er dan eindelijk: de update! De afgelopen weken waren eigenlijk niet zo bijzonder dat het het vermelden op de site waard was. Ik heb vooral veel achter de receptie gezeten, veel mensen laten weten dat we écht geen Nederlandse les geven, mensen opgehaald van het vliegtuig, mensen op het vliegtuig gezet .....

Paolo is inmiddels weer in Nederland om zijn verhuizing te regelen, dus ik moet het fort hier samen met Ben en Pitchy verdedigen, wat uiteraard geen moeite is. Het instituut blijft een heerlijke plek om te vertoeven.

Het stond al een tijdje op de agenda maar afgelopen weekend is het er eindelijk van gekomen: een weekendje weg met Floor en Evert. Onze keus was gevallen op…..Chefchaouen! Alhoewel ik niet zo hele goede herinneringen aan de laatste keer had (lekke band, valpartij…) zag de herberg waar we zouden overnachten er erg mooi uit en ach, Chefchaouen is nu eenmaal een gezellige plaats!
Na een autorit van zo’n 5 uur, waarna Floor billenknijpend de auto uitkwam vanwege de gevaarlijke tocht en Bens ‘Schumacher’ syndroom (de binnenbocht nemen in de haarspeldbocht, drie auto’s passeren in de bocht tijdens de afdaling etc.), arriveerden we bij Auberge Dardara. Het meest rustige en mooistgelegen plekje dat ik ooit heb gezien. Midden in de bergen, in een vallei waar je al zwemmend uitzicht op de bergen hebt, een overdekt terras waar je heerlijk maaltijden, bereid met verse ingrediënten uit eigen tuin kon eten. De kamers waren ook een stuk beter dan de laatste keer (remember: Turks toilet, koude douche, hasj als ontbijt etc.). Nu werden we getrakteerd op glas in lood ramen, een eigen open haard, airco, schone lakens (ook een grote luxe) en een groot terras waar we heerlijk in de schaduw konden zitten.
We hebben dan ook direct na aankomst onze zwemspullen gepakt en zijn het water in gedoken en de hele middag rond het zwembad geluierd!

Uiteraard kon ik er de volgende dag niet aan ontkomen: er moest weer gehiked worden. Ik heb Ben laten beloven dat we een betere weg dan de laatste keer zouden nemen en niet op eigen houtje zouden klimmen maar een gids zouden nemen. Zo gezegd zo gedaan. Desalniettemin zweette ik me weer het apelazerus en kwam ik afgepeigerd bij de watervallen aan. Ben en Floor ontpopten zich als ware duikkunstenaars en sprongen van kliffen en rotsen af alsof ze niets anders gewend zijn (wat waarschijnlijk ook het geval was). Gelukkig had ik een medestrijder: Evert. Gezamenlijk bewonderden we de capriolen van Ben en Floor maar beperkten onszelf tot poedelen en pootjebaden (alhoewel Evert later alsnog van de rots afgesprongen is!!).
Op de terugweg begon ons Fiatje mankementen te vertonen (hoe kon het ook anders). Dus met moeite hebben we Chefchaouen gehaald waar ze weer tot rust in de schaduw moest komen, alvorens we weer verder konden naar onze herberg. Chefchaouen staat in de eerste plaats bekend om zijn handel in hasj en kif en ten tweede om zijn traditionele kleden en stoffen. Ik heb dus maar even wat lampekapjes ingeslagen waarmee ik het huis in Groningen nog meer in Marokkaanse sferen kan hullen (arme Rijk en Linda).
De volgende dag zijn we naar het randje van Afrika gereisd: de noordkust van Marokko. Best een raar idee dat je aan de ‘bovenkant’ van Afrika staat met het hele continent achter je. Maar aan de andere kant: dat heb je dus ook als in Scheveningen staat met Europa. Hmm, tot zover mijn filosofische momentje. Bij Oued Laou hebben we nog even heerlijk gezwommen voor we terugreisden via Tetouan en Tanger naar Rabat. In Tetouan hebben we een “bocadillo” gegeten wat achteraf een grote vergissing was, aangezien ik er voor de 2e keer in 4 weken voedselvergiftiging aan over hield. Volgens Ben was het echter een héérlijk broodje en moést ik het een keer geprobeerd hebben. Nou goed, bij die ene keer zal het dus blijven. Desalniettemin smaakte het broodje op dat moment goed en arriveerden we zo’n 4 uur later we veilig en wel in Rabat, waar de Fiat nog net niet door zijn assen zakte.

Nu begint het aftellen. Mijn stage eindigt officieel 1 september, daarna heb ik nog tijd om een beetje te reizen/luieren/voorbereiden op het komende (inchall’ah laatste) collegejaar. Misschien voor de 9e nog een berichtje op de site; anders tot in Nederland!
Liefs Bernadette

React to this message

Reactions to this message